De geschiedenis van Rodos start in het Neolithicum,
toen er zich zo'n 1600 voor Christus Minoers vestigden.
Toen dit rijk in elkaar was gestort kwamen er verschillende
andere groepen die de leiding over het eiland overnamen.
Dit bleef zo tot op het moment dat Rodos zich aansloot
bij de Dorische Stedenbond. Gedurende de vierde en derde
eeuw voor Christus kwam het eiland tot bloei en werd de
hoofdstad gesticht. Het is eveneens in deze periode dat
de kolos van Rhodos wordt gebouwd. De kolossus was één
van de zeven klassieke wereldwonderen. Helaas werd het
gigantische beeld al snel verwoest.
In de tweede eeuw voor Christus besloot Rodos om Rome
te steunen in hun strijd tegen de Macedoniërs. Het
eiland maakt gedurende deze periode deel uit van de provincie
Asia. Toen het Romeinse rijk werd opgesplitst viel de
Dodekanesos in handen van de Byzantijnen. In deze tijd
kreeg Rodos eveneens te maken met invallen van Vandalen,
Goten, Slaven en Arabieren. Het eiland werd meerder malen
geplunderd, waardoor veel van historische waarde verloren
is gegaan.
Na de val van Constantinopel namen de Venetianen het
bestuur over het eiland over. Leon Gabalas werd gouverneur
van zowel Rhodos als Kos. Tussen 1520 en 1566 waren het
de Turken die het bestuur van de Dodekanesos overnamen.
De Turken gaven de eilanden een vorm van zelfbestuur en
de Orthodoxe kerk werd gedoogd. Het enige minpunt was
dat het bestuur echter steeds minder en minder efficiënt
werd. Het is duidelijk dat dit de nodige problemen met
zich mee bracht. De Grieken die op Rodos woonden kwamen
in opstand tegen het Turkse gezag. De Turken werden gesteund
door de Egyptenaren terwijl Engeland, Frankrijk en Rusland
de kaart van de Grieken trokken.
In mei 1912 waren het uiteindelijk de Italianen die Rodos
binnenvielen. De Dodekanesos waren in deze tijd nog steeds
in de handen van de Turken, maar de Italianen hadden beloofd
deze terug te geven aan Griekenland. Ze werden door de
Grieken dan ook heel hartelijk ontvangen, maar al snel
bleek dat de Italianen niet van plan waren om woord te
houden. In 1920 lijfde Italië de Dodekanesos uiteindelijk
in als provincie.
Na de val Mussolini waren het de Duitsers die hun zinnen
hadden gezet op de prachtige eilanden. De Duitsers waren
een stuk wreder dan de Italianen en Joodse inwoners van
het eiland werden stuk voor stuk afgevoerd naar één
van de concentratiekampen. Na de inval van Engeland werd
de Dodekanesos een Brits protectoraat. Het duurde uiteindelijk
tot 7 maart 1948 alvorens de hereniging met Griekenland
plaatsvond.
De dag van vandaag zijn de eilanden van de Dodekanesos
een populaire vakantiebestemming en kunnen eilanden als
Rodos en Kos jaarlijks op heel wat internationale belangstelling
rekenen.